Bestond privacy ooit?

Ik loop al wat jaartjes mee in de ICT. Steeds meer mensen gebruiken de computers dagelijks voor zowel zakelijke toepassingen als in hun vrije tijd. We zien steeds vaker in de media artikelen verschijnen over de grote boze bedrijven die onze privacy niet respecteren. Ligt dit wel aan deze bedrijven? Is het iets nieuws of is het al zo oud als er bedrijven bestaan?

Het probleem is dat mensen, de consument, vaak vergeet waarom een bedrijf op de markt is. Een bedrijf, in onze Westerse maatschappij, is er om winst te maken. Dit doen ze door een waarde aan de markt toe te voegen, hiervoor krijgt men een vergoeding. Nu zijn heel veel consumenten in de war wie nu daadwerkelijk de bedrijven hun klanten zijn. Een credo wat heel eenvoudig alles beschrijft en vaak door mensen vergeten word is :”Gratis bestaat niet”.

Ik zal even uitleggen wat ik hiermee bedoel.

In de vorige eeuw, nog lang voordat internet zijn massale intrede deed, probeerden bedrijven ook marketing te bedrijven aan de hand van jouw privacy gegevens. Het werd alleen soms in een vorm aangeboden welke niet iedereen zag of begreep.

Jarenlang heeft de Kamer van Koophandel adressen, die in hun ‘gratis’ database stonden, verkocht aan andere bedrijven die hiermee dan brieven konden sturen. Je kon aangeven dat je adressen vanuit de omgeving wilde hebben, langer dan 1 jaar ingeschreven en bijvoorbeeld maximaal x aantal km’s van een postcode gevestigd. Een ander voorbeeld is het kadaster.

Later is zowel de telefoongids als de gouden gids hier ook op ingesprongen. Je snapt natuurlijk nu ook waarom de overname bedragen gigantisch zijn geweest. Dit is waardevolle informatie voor marketeers.

In het verleden deden grote bedrijven ook coupon’s laten invullen zodat jij een bedrag op de bank gestort kreeg. Deden ze dit omdat jij zo’n fijne vaste klant was? Nee, dit deden ze omdat het goedkoper en accurater was dan adressen inkopen. Vaak waren adressenbestanden verouderd en duur.

Als we dan naar het heden gaan zal ik een paar voorbeelden geven van grote bedrijven :

  1. Google
    • Wie kent ze niet…. het ultieme voorbeeld van gratis.. het is toch gratis. Google verkoopt advertentie’s aan de hoogst biedende. 9 miljard US$ omzet in een kwartaal komt niet door gratis, zie hier. Jij bent NIET de klant van Google. De adverteerders zijn hun klanten. Ze hebben speciale afdelingen om deze klanten te helpen. Probeer jij eens Google te bellen.
  2. Facebook
    • Zij staan vaak al in de media om hun privacy marketing technieken. Het bedrijf zou een waarde hebben, volgens analisten, rond de 100 miljard US$. Dat kan niet als het bedrijf alles gratis zou doen. Hier zijn ook de bedrijven die advertentie’s kopen de klant van het bedrijf. Jij gebruikt het gratis in ruil voor de advertentie’s van de klanten. Staat allemaal netjes in de voorwaarden, die toch niemand leest. Accepteer je de voorwaarden moet je dit voor lief nemen.
  3. Groupon
    • Kortingen, kortingen, kortingen. Mensen zijn gek op kortingen en coupons. Wederom ben jij als bezoeker van deze site niet de klant. De mensen die hun aanbiedingen via Groupon aanbieden betalen hier geld voor, en niet zo’n beetje. Het werkt goed alleen blijkt vaker dat aanbiedingen buiten Groupon voordeliger zijn.

En zo zijn er nog vele anderen op te noemen. Maar Ramond is dit dan allemaal slecht? Nee, natuurlijk niet. De zoekmachine van google werkt goed, facebook is handig om contacten, vooral internationaal te onderhouden en ja soms is een bepaalde aanbieding bij Groupon wel een koopje. Waar het hier om gaat is dat al deze bedrijven jouw privacy gebruiken om meer geld te verdienen. Is dit slecht? Volgens mij niet want als je dit niet wilt hoef je hun producten niet te gebruiken. Niemand verplicht je google of facebook te gebruiken. Je kunt naar de bieb gaan om iets op te zoeken. Tsja. Ook daar houden ze bij welke boeken je leent en word dit zelfs verplicht bijgehouden. Daar hoor je niemand over.

Gratis bestaat niet…

Maar erg is dat ook weer niet…